Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ ( ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1967 )

ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ ( ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1967 )
   
Σήμερα, 21 Απριλίου, πολλοί θα γράψουν πολλά, εξυμνώντας ή κατακεραυνώνοντας τα γεγονότα του 1967, ο καθένας από την δική του ‘’σκοπιά’’, και βάσει της εικονικής πραγματικότητας που μάλλον άκουσε, παρά έζησε. Δε βαρυέσαι, όλοι έχουν δίκιο. Εξαρτάται από την ‘’οπτική γωνία’’.
    Ο σκοπός μου, δεν είναι κανένας από τους παραπάνω. Άλλος είναι.
    Ο σκοπός μου, είναι να αποτυπώσω την γενικώτερη αντίληψη της εποχής εκείνης από τη νεολαία, και ιδιαίτερα από την μεριά ενός 17χρονου.
    Πρέπει να διευκρινίσω, ότι πρόκειται για ένα απόσπασμα από το Ημερολόγιό μου, το οποίο ξεκίνησα την 10η Φεβρουαρίου 1965 και συνέχισα να τηρώ, καθημερινά σχεδόν, ακόμη και στα χρόνια της ΣΣΕ, μέχρι πριν από λίγα χρόνια.
Μεγάλη Δευτέρα 24 Απριλίου 1967
    Πόσα πράγματα μπορούν να αλλάξουν σε 4 μέρες! Και που βρίσκονται ακόμα εν εξελίξει.
    Την Πέμπτη πρώτα – πρώτα, μας είπανε πως εκδρομή δεν επρόκειτο να γίνει γιατί περίμεναν χαρτί από το υπουργείο. Έπρεπε στις 8 Μαίου, όλα τα σχολεία  να είναι στην έδρα τους. Εμείς θα επιστρέφαμε στις 11 Μαίου.
    Την Παρασκευή ξύπνησα νωρίς για να πάω στον ΄΄Αντικαρκινικό Έρανο’’. Ήρθε και με πήρε ο Γρηγόρης ( Γρηγόρης Λύρος, συμμαθητής μου ). Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή μας, όταν μάθαμε, μόλις βγήκαμε έξω , πως έγινε πραξικόπημα, ανετράπη η κυβέρνηση Κανελλοπούλου, κηρύχτηκε στρατιωτικός νόμος, την εξουσία είχε ο στρατός, συνελήφθησαν οι Παπανδρέου Α και Γ, Μητσοτάκης, Κανελλόπουλος, Παπαληγούρας, Ράλλης κτλ και ότι απαγορεύεται η κυκλοφορία, τα σχολεία κλείνουν, οι τηλεπικοινωνίες κόβονται. Δηλαδή, τα καλά της Αφρικής. Παραβιάσθηκαν στο έπακρο οι ελευθερίες του ατόμου.
    Την Παρασκευή είχαμε αυτή την κατάσταση. Το Σάββατο όμως, άρχισαν να δίνονται πίσω οι ελευθερίες, επετράπη η κυκλοφορία μέχρι την 1 πμ και γενικώς η ζωή βρήκε τον κανονικό ρυθμό της. Πολλοί φοβήθηκαν από αυτή την κατάσταση. Εγώ, για να είμαι ειλικρινής, δεν φοβήθηκα ούτε για μια στιγμή. Να φοβηθώ τι ? Αναμενόταν ταραχές το Σαββατοκύριακο, αλλά ευτυχώς δεν έγινε τίποτα.
    Με αυτή την κατάσταση, έχουμε πάρα πολλές πιθανότητες να πάμε εκδρομή στην Ρόδο, γιατι δεν βλέπω τον λόγο να μην πάμε. Θα πάμε να βρούμε τον Βαγγέλη ( Ευάγγελος Παπαδόπουλος, κοινώς ‘’Βαγγέλης’’, φιλόλογος καθηγητής στο 4ο Γυμνάσιο ) και τους υπόλοιπους για να τα κανονίσουμε όπως πρέπει. Θα ήταν μεγάλη ευτυχία εάν τα καταφέρναμε. Δυστυχώς, δεν μπορώ να προμαντεύσω απολύτως τίποτα . Μόνο εύχομαι. Επι πλέον, έχω μεγάλη στεναχώρια για το τι γίνεται η ……Δεν ξέρω πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή αλλά ελπίζω να είναι καλά.
    Σκεπτόμουν να φύγω αύριο για τον Πλαταμώνα αλλά με την ανακίνηση του θέματος της εκδρομής θα παραμείνω μέχρι να βγή τελειωτικό αποτέλεσμα. Όλα τα χτεσινά τα μάτς αναβλήθηκαν. Πάντως την Τετάρτη θα γίνουν όλα.
    Μπήκαμε και στην Μεγάλη Εβδομάδα. Σήμερα είναι Μεγάλη Δευτέρα. Το απόγευμα, θα πάω να πάρω την Εύη ( εξαδέλφη μου ) για να πάμε σινεμά. Θα της τηλεφωνήσω προηγουμένως. Θέλω ακόμη να περάσω από το σπίτι του Καζαντζή ( Θεόδωρος Καζαντζής, καθηγητής μαθηματικών στο Φροντιστήριο ) για να δώ αν θα κάνουμε μάθημα την Μ.Πέμπτη. Θέλω επίσης να πάω και στο γήπεδο, να πάρω το ‘’καρνέ’’ μου για το μάτς με τον ΠΑΟΚ, τον οποίο και θα νικήσουμε σίγουρα. ( ΗΡΑΚΛΗΣ – ΠΑΟΚ 0-0 )
    Ελπίζω πως εξήντλησα όλα τα θέματα τα τρεχούσης φύσεως. Θα γράψω σύντομα πάλι.
    Αυτά λοιπόν έγραφα το 1967, γιατί αυτά με αποασχολούσαν, τόσο εμένα αλλά τόσο και το σύνολο των συνομηλίκων μου. Όλα τα υπόλοιπα, που ισχυρίζονται μερικοί ότι έκαναν τότε, είναι απλώς μυθεύματα. Αυτή είναι η αλήθεια.
    Σημασία είχε πάντως τότε, ότι τελικά εκδρομή δεν πήγαμε, και μέχρι να τελειώσει η σχολική χρονιά, ο Βαγγέλης υπέφερε….
Ανδρέας

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Σε ποια ψαροταβέρνα ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΤΕ στην Θεσσαλονίκη.



Ανδρές Μελεζιάδης
    Ανήμερα της Εθνικής μας Εορτής, είπαμε οικογενειακά, και με την ευκαιρία της γιορτής της κόρης μου, να πάμε «προς τα έξω» το μεσημέρι, για να επιδοθούμε σε «μπακαλιαροσκορδαλοφαγία», όπως επιτάσσει το έθιμο. Φυσικά, δεν υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα, ότι θα τρώγαμε να συγκριθεί με τον μπακαλιάρο και την σκορδαλιά που έφτιαχνε η κυρα-Λίτσα, η συγχωρεμένη η μητέρα μου, και τον οποίο με τον αδελφό μου «του αλλάζαμε τα φώτα» στην κυριολεξία.
    Επιλέξαμε να πάμε στην Περαία, δίπλα στο κύμα, μια και βοηθούσε και ο καιρός, σε μια ταβέρνα με το όνομα « Ο ΛΑΚΗΣ»( Ακτής 71, Περαία ). Σε αυτές τις περιπτώσεις, ή βασίζεσαι σε δική σου εμπειρία ή σε συστάσεις φίλων. Στην περίπτωση, έγινε το δεύτερο.
    Μαζευτήκαμε λοιπόν, όλη η οικογένεια ( εννέα άτομα με την Μελένια και τον Αντρίκο ) και στις 12.30 ήμασταν εκεί, σε τραπέζι που είχαμε ήδη κλείσει. Επειδή δεν πήγαμε όλοι μαζί, εμείς που πήγαμε πρώτοι, ( τέσσερα άτομα ) είπαμε να πιούμε ένα ουζάκι, μέχρι να έρθουν και οι υπόλοιποι. Έτσι και έγινε, με ένα μικρό μεζέ.
    Στις 13.20, αφού είχαμε μαζευτεί όλοι, δώσαμε την παραγγελία μας στον σερβιτόρο, και περιμέναμε.
    Σε ένα τέταρτο περίπου, ήρθαν κανα-δυό σαλάτες , τα ποτά και δυό «αλοιφές» όπως επεκράτησε να τις λένε. Το ψωμί, ήρθε αργότερα.
    Από εκεί και πέρα, κάθε 15 – 20 λεπτά, ερχόταν και ΕΝΑ πιάτο από την παραγγελία μας, όχι από τα βασικά.
    Κατά τις 14.15, ρωτήσαμε τι γίνεται με την παραγγελία μας, γιατί έχει αργήσει τόσο πολύ. Η απάντηση στην αρχή, ήταν το κλασσικό «έρχεται» !
    Στο διπλανό τραπέζι, που ήρθαν μετά από εμάς, είχαν φάει όλο το φαγητό τους, και εμείς ακόμα περιμέναμε.
    Ξαναρωτάμε, τι γίνεται, και μας λέει ο υπεύθυνος του μαγαζιού ότι αυτά που περιμένουμε είναι δευτερεύοντα, ( ΤΟ ΚΥΡΙΩΣ ΠΙΑΤΟ ΔΗΛΑΔΗ) και ότι τα βασικά τα έχουμε πάρει ( εξήγησε ότι εννοούσε το ουζάκι για 3 άτομα ).
    Στις 15.15, ξαναρωτήσαμε τι γίνεται, επειδή δεν θέλαμε η υπέροχη μέρα και το « παρά θίν’  αλός» μας να χαλάσει από εκνευρισμό. Η απάντηση ήταν πως «είχαμε παραγγείλει στις 14.30 και δεν έπρεπε να βιαζόμαστε … τέτοια μέρα» !
    Στις 15.30, μετά την Οδύσσεια της αναμονής μας, και με τα νεύρα πλέον «τσατάλια», αποφασίσαμε να φύγουμε και ζητήσαμε τον λογαριασμό. Ήρθε λοιπόν και ο λογαριασμός, και έγραφε….. 128,38 ευρω !
    Τον ψάξαμε, και είδαμε ότι είχε χρεώσει όλα όσα ήρθαν, αλλά και δεν ήρθαν! Εξυπνάδα, σου λέει. Αυτοί είναι τσατισμένοι, θα πληρώσουν όσα λέμε και θα φύγουν!
    Ξαναφωνάζουμε τον σερβιτόρο υπεύθυνο του μαγαζιού, του επισημαίνουμε όσα δεν ήρθαν και ζητάμε την επανέκδοση.
    Πράγματι, σε λίγο έρχεται ο ΝΕΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ, 108,38 ευρώ!
    Ξανακάνουμε αντιπαραβολή, και βλέπουμε ότι είχε αφαιρέσει ένα μόνο πράγμα από τον προηγούμενο, τον μπακαλιάρο. Κάνουμε πλέον μόνοι μας το λογαριασμό, βρίσκουμε ότι πρέπει να είναι 78,38 ευρώ ( κάτι παραπανίσια νερά που χρέωσε, χαλάλι του ) , πληρώνουμε και φεύγουμε, νηστικοί φυσικά, χωρίς μπακαλιάρο σκορδαλιά. Ήδη η ώρα ήταν 16.15, οπότε γυρίσαμε στα σπίτια μας…..
    Γιατί τα γράφω όλα αυτά.
    Πρώτον, για να γίνει αντιληπτό ότι οι απατεώνες είναι ανάμεσά μας, με χαμόγελο και επίπλαστη ευγένεια.  Σκοπό έχουν την τσέπη μας και μόνο, και φυσικά τέτοιες μέρες, να κάνουν την περίφημη « αρπαχτή » όσο περισσότερο μπορούν.
    Δεύτερον, για να σας ενημερώσω για αυτή την περίφημη ταβέρνα με τις θετικές κριτικές στα ανάλογα μέσα, και να σας προειδοποιήσω, ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΤΕ ! Ούτε από έξω να μην περάσετε !
    Τελικά, την Κυριακή, βοηθούντος και πάλι του καιρού, πήρα την γυναίκα μου και πήγαμε σε μια γειτονική μας ταβέρνα, την «ΨΑΡΟΥ» ( Μυκόνου 10, Κ.Τούμπα Στροφή Τριανδρίας ), φάγαμε επιτέλους τον μπακαλιάρο μας και άλλα τινά, το καταευχαριστηθήκαμε και γιορτάσαμε την 25η Μαρτίου στις 26 του μηνός.    Την συγκεκριμένη ταβέρνα – τσιπουράδικο, την συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους, για την ποιότητα, τις τιμές και την εξυπηρέτηση.
    Άντε, και του χρόνου….

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Μήνυμα προς τους υποψηφίους των εκλογών της ΕΑΑΣ.



Ανδρέας Μελεζιάδης
    Αγαπητοί μου συνάδελφοι και φίλοι, που αποφασίσατε να «εκτεθείτε» στην γνώμη και ψήφο των συναδέλφων προς το άτομό σας.
    Από την αρχή της προεκλογικής μας περιόδου, όπως νομίζω πως είχα υποχρέωση, πρόβαλα στο μπλόκ όλα όσα μου στείλατε, χωρίς καμία εξαίρεση ή τροποποίηση. Αυτό έπρεπε να κάνω.
    Όλοι ανεξαιρέτως, προτρέψατε τους συναδέλφους μας, να «σηκωθούν από τον καναπέ» και να πάνε να ψηφίσουν, και αναλύσατε πολύ σωστά τους λόγους που πρέπει να το κάνουν. Και σε αυτό συμφωνώ.
    Επειδή έχω τον τρόπο ( το μπλόκ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ δηλαδή), αλλά και επειδή δεν είχα, δεν έχω και ούτε πρόκειται να έχω φιλοδοξίες  σε θέσεις ΔΣ της ΕΑΑΣ ή παραρτημάτων της, χωρίς δισταγμό θέλω να εκφράσω κάποιους προβληματισμούς μου .
    Οι εκλογές θα γίνουν την Κυριακή, και κάποιοι από εσάς θα «βγούν» κάποιοι άλλοι όχι. Φυσικό επακόλουθο. Έτσι γίνεται στις εκλογές. Το θέμα μας όμως, είναι Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ !
    Όλοι σας ανεξαιρέτως, τονίσατε την ανάγκη ΕΝΟΤΗΤΑΣ του συνόλου των εα αξκών, και αυτό είναι φυσικά αναγκαίο και απαραίτητο, για να έχουμε ισχυρή φωνή ώστε να διεκδικούμε τα δίκαια δικαιώματά μας με σθένος, πάντα μέσω της ΕΑΑΣ.
    Όμως, η ΕΝΟΤΗΤΑ ξεκινάει από μέσα από το Διοικητικό Συμβούλιο ! Είναι ανθρώπινο, κάποιοι να μπορούν να συνεργαστούν καλύτερα με κάποιους, και με κάποιους άλλους πάλι, καθόλου. Επόμενο είναι.  Και, δυστυχώς, υπήρξαν τέτοια θέματα στο παρελθόν. Διαφορές απόψεων, εγωισμοί, άλλες επιδιώξεις, επέδρασαν δυσμενώς στην όλη είκονα και μας προβλημάτισαν. Δεν υπάρχουν παρατάξεις με ξεχωριστά ψηφοδέλτια, ώστε να εκλεγεί μία «παράταξη» και φυσικά να υπάρχει κατ’ ακολουθία και η «αντιπολίτευση».   Και πολύ σωστά δεν υπάρχουν παρατάξεις, Αυτά, είναι για τους πολιτικούς, και ΕΜΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ. Όποιος θέλει να γίνει, δικαίωμά του, και ας γίνει, με ό τι αυτό συνεπάγεται.
    Είναι επόμενο λοιπόν, την 20ηΦεβρουαρίου να έχουμε ένα ΔΣ με διαφορές και συμφωνίες απόψεων, με καλές ή κακές προοπτικές συνεργασίας, και με συμπάθειες ή και αντιπάθειες ενδεχομένως. Και αυτό ανθρώπινο.
    Σε αυτό λοιπόν το σημείο, ΟΛΟΙ πρέπει να αναλογιστείτε, ότι σας εμπιστευτήκαμε για να διοικήσετε την ΕΑΑΣ, το κατ’ εξοχήν όργανο που μας εκφράζει.
    Την επομένη των εκλογών, λοιπόν, και αφού γίνει γνωστό το νέο ΔΣ, καλό θα ήταν ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ να αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων και να αφήσετε στην άκρη τα … «προσωπικά» και τις διαφωνίες, ώστε να μπορέσετε να συνεργαστείτε. Για αυτό θα σας ψηφίσουμε !
    Θέλουμε ΕΝΙΑΙΑ και αδιατάρακτη διοίκηση, και όχι ο καθένας να λέει, δυστυχώς δημοσίως κάποιες φορές, «το κοντό και το μακρύ» του.
    Δεν είναι σωστό, ούτε λογικό, σε κάθε διαφωνία, (που οπωσδήποτε θα υπάρξουν)  να αποστασιοποιούντα με αποχή ή και παραίτηση ακόμα, μέλη του ΔΣ, επειδή δεν μπορούν να συνεργαστούν με τους υπόλοιπους ή επειδή δεν γίνεται «το δικό τους»
    Για αυτούς τους λογους, αλλά και για πολλούς άλλους που ξέρετε καλύτερα, καλά θα ήταν, μετά τις εκλογές και την ανάδειξη των πλειοψηφούντων, εάν κάποιοι διαπιστώσουν ότι η συνεργασία με τους υπόλοιπους θα είναι προβληματική, καλύτερα θα είναι ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ από την αρχή ώστε να διευκολυνθεί το ΔΣ στην αναπλήρωσή τους απο τους επόμενους, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.
    Ευελπιστώντας ότι τα παραπάνω θα σας προβληματίσουν, εύχομαι σε όλους σας, ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ.
Ανδρέας Μελεζιάδης, Σχης (ΔΒ) εα.