Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

Έτσι θέλετε να δουλέψετε;


Έτσι θέλετε να δουλέψετε;
Ανδρέας Μελεζιάδης
    Όλοι μας, έχουμε την «πικρή» γεύση για τα τόσα μαγαζιά, γενικώς, που κλείνουν, από την έναρξη της κρίσεως μέχρι σήμερα. Όμως, δεν φταίει μόνο η κρίση σε πολλές περιπτώσεις… Βάζουν το χεράκι τους και τα ίδια τα μαγαζιά, οι ιδιοκτήτες ή οι υπάλληλοι, όταν δεν ξέρουν καλά τη δουλειά τους. Και αναφέρομαι σε συγκεκριμένο είδος καταστημάτων, τις ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ.
    Προχτές, Πρωτομαγιά, είπαμε να πάμε μια εκδρομή ημερήσια στην Καστοριά. Πανέμορφη πόλη, με πολλά και σημαντικά αξιοθέατα, τα οποία και απολαύσαμε οπτικά. Όπως και το μεσημεριανό μας γεύμα, σε μία από τις γνωστές ταβέρνες της παραλίας.
    Κατά τις τρισήμισυ το μεσημέρι, η παρέα μας ( 7 άτομα ) είπαμε να πιούμε το καφεδάκι μας δίπλα στην λιμνη, μέχρι να έρθει η ώρα της αναχωρήσεώς μας. Επιλέξαμε τυχαία, την καφετέρια «ΧΑΡΙΤΩΝ», 100 μέτρα περίπου από την Νομαρχία, όπου είχαμε ραντεβού αναχωρήσεως.
    Ήρθε η σερβιτόρος του μαγαζιού, και παραγγείλαμε. Δύο από την παρέα, ζήτησαν λεμονάδα , και ρώτησαν τι μάρκα είναι. Η σερβιτόρος απάντησε «ΦΑΝΤΑ νομίζω ότι είναι». «Πολύ ωραία, φέρτε τις» είπαν από την παρέα μας.
    Ήρθε σύντομα η παραγγελία μας με όσα παραγγείλαμε, μεταξύ των οποιων και οι δύο λεμονάδες. Τις δοκιμάζουν,   το πρόσωπό τους παίρνει μια ξινή έκφραση αποδοκιμασίας και αναφωνούν συγχρόνως «Τι πράγμα είναι αυτό;»
    Ήταν σε ποτήρι, όχι μπουκάλι ή κουτί, χωρίς παγάκια ( αυτό δεν έχει σημασία) και οπτικά, ήταν ένα υγρό που έμοιαζε με λεμονάδα. Την δοκίμασα και εγώ, και διαπίστωσα πως ήταν ένα άγευστο γλυφό υγρό, που σίγουρα δεν μπορείς να το καταχωρήσεις στα αναψυκτικά. Φωνάξαμε την σερβιτόρο και παραπονεθήκαμε, ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΠΙΣΩ. Δεν παραγγείλαμε τίποτα άλλο.
    Μετά από ώρα, όταν ζητήσαμε τον λογαριασμό για να φύγουμε, η σερβιτόρος ( ευγενέστατη σημειωτέον ) μας τον έφερε, και συμπεριλαμβανόταν και οι δύο «λεμονάδες». Παραπονεθήκαμε, λέγοντας πως τις γυρίσαμε πίσω, και η σερβιτόρος προφορικά αφαίρεσε την τιμή της μίας.
    Ο συνολικός λογαριασμός, με τις «λεμονάδες» ήταν 19,5 ευρώ και ο μειωμένος 17,5. Δώσαμε 20 ευρώ, περιμένοντας τα ρέστα μας. Ρέστα, δεν ερχόταν! Πηγαίνει κάποιο μέλος μας μέσα στο μαγαζί να τα ζητήσει, και σε λίγο έρχεται στο τραπέζι μας η υπεύθυνη του καταστήματος ( έτσι νομίζω δηλαδή ) και μας δίνει ρέστα…. μισό ευρώ! Της λέμε, πως τις «λεμονάδες» τις γυρίσαμε πίσω, και εκτός αυτού, η σερβιτόρος μας είπε 17,5.
    Η υπεύθυνος του καταστήματος, μας είπε πως επειδή οι αποδείξεις έχουν κοπεί, δεν μπορεί να γίνει τίποτα, και εάν θέλουμε, να πάρουμε κάτι άλλο στη θέση των «λεμονάδων». Παρά το ότι της είπαμε πως αποδείξεις μπορούν να ακυρωθούν, παρέμεινε αμετάπειστη.
    Δεν θελήσαμε να δώσουμε συνέχεια στην υπόθεση εκεί, γιατί κρίναμε πως είναι άσκοπο. Το δε ποσό της διαφοράς, σχεδόν αμελητέο. Όμως, μας ενόχλησε η όλη διαδικασία και συμπεριφορά, και για το λόγο αυτό γράφω σήμερα αυτά που γράφω.
    Αγαπητοί μου της καφετέριας «ΧΑΡΙΤΩΝ» στην Καστοριά, δεν έχετε το δικαίωμα να δυσφημείτε την πανέμορφη πόλη σας. Εάν αυτή είναι η τακτική που ακολουθείτε, πολύ σύντομα θα μείνετε χωρίς πελάτες, και το «μοιραίο» θα είναι αναπόφευκτο. Τα καταστήματα, δεν «κρατιούνται» με το «ό τι προλάβουμε και πάρουμε»…..

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

Διαπραγμάτευση ή παζάρι;


Ανδρέας Μελεζιάδης
    Από την στιγμή που ο πρωθυπουργός πήγε στις ΗΠΑ και συνάντησε τον Αμερικανό πρόεδρο, κάτι φάνηκε πως άλλαξε στις σχέσεις μας με τους Σκοπιανούς. Προς το καλύτερο; Σίγουρα όχι . Προς το χειρότερο; Μα, πόσο χειρότερα μπορεί να είναι; Και στο κάτω – κάτω της γραφής, την πρεμούρα δεν την έχουμε εμείς. Φαίνεται πως ο πρωθυπουργός πήρε… «συμβουλές» για αλλαγή στάσης στο Σκοπιανό. Αλλαγή, που επιδιώκει τόσο η ΕΕ όσο και οι ΗΠΑ. Και μας «φόρτωσαν» πάλι στην πλάτη τον… «ειδικό διαπραγματευτή» mr Νίμιτς, γνωστό και μη εξαιρετέο από το παρελθόν.
    Δεν έχω σκοπό να αναμασήσω όλα όσα έχουν γίνει και όλα όσα έχουν γραφτεί. Τα ξέρετε. Δεν θα μπορούσα να προσθέσω τίποτα. Μόνο κάποιες επισημάνσεις.
      Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τους Σκοπιανούς, είναι δίπλα μας, δεν κινδυνεύουμε στρατιωτικά από αυτούς, και ούτε έχουμε κάποιες κρυφές ή φανερές διεκδικήσεις.
      Το ποιο όνομα θα δώσουν στο κράτος τους, είναι δικό τους δικαίωμα, όπως και ποια γλώσσα θα μιλάνε και το τι θα γράφει το Σύνταγμά τους.
      Καταστήσαμε σαφές, από την ίδρυσή τους, πως για εθνικούς, ιστορικούς και άλλους πολλούς λόγους, δεν είναι δυνατόν να τους αναγνωρίσουμε ονομασία που περιέχει την λέξη «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», με ότι αυτό συνεπάγεται ( ΒΕΤΟ κτλ)
      Πέρασαν 25 χρόνια, και η προσωρινή κατάσταση τείνει να γίνει μόνιμη , με κατά καιρούς αμφισβητήσεις εκατέρωθεν.
      Τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ και των ΗΠΑ, επιδιώκουν «πάσει θυσία» την ένταξη των γειτόνων μας στο ΝΑΤΟ, αλλά και την ΕΕ. Έχουν τους λόγους τους.
     Από την στιγμή που αναθερμάνθηκε το θέμα, οι Έλληνες δήλωσαν ξεκάθαρα, σε ποσοστό που ξεπερνάει το 65%, πως είναι αντίθετοι στην αναγνώριση των γειτόνων, με όνομα που περιέχει το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ή το «MACEDONIA», που είναι το ίδιο πράγμα.
      Όλες οι αριστερές παρατάξεις, από δεκαετίες τώρα, έχουν δηλώσει και υποστηρίξει πως τους είναι αδιάφορο εάν θα ονομασθούν οι γέιτονές μας «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ή «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ + κατι τι». Είναι θέμα της ιδεολογίας τους.
      Πρόκειται και πάλι, να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για το θέμα αυτό, ΜΕ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ στην Ελλάδα. Ήδη, είμαστε στις διαβουλεύσεις με επισκέψεις και ανταλλαγή προτάσεων.
      Η ελληνική κυβέρνηση, σε όλες τις προτάσεις της για την ονομασία, περιλαμβάνει την λέξη «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», σε αντίθεση με την θέληση του ελληνικού λαού.
    Αυτά είναι τα δεδομένα του θέματος, χωρίς χαρακτηρισμούς και χωρίς «κορώνες» υπέρ ή κατά.
    Το θέμα μας είναι οι διαπραγματεύσεις. Και σε αυτές, εμείς οι Έλληνες, δεν είμαστε γενικώς καθόλου καλοί. Γιατί, οι διαπραγματεύσεις, είναι  το κοινώς γνωστό ΠΑΖΑΡΙ, στο οποίο έχουν ιδιαίτερη έφεση οι Άραβες, οι Τούρκοι, οι γύφτοι, οι μουσουλμάνοι γενικότερα. Το πώς συμβαίνει αυτό, δεν μπορώ να το εξηγήσω.
    ΠΑΖΑΡΙ λοιπόν…
    Οι Δυτικοί ( ΕΕ και ΗΠΑ) όταν λένε παζάρι, εννοούν πως αυτοί θέλουν και πρέπει να γίνει. Γνωστή η παλιά «πολιτική των κανονιοφόρων». Πλέον ανελίχθηκε σε «πολιτική των βομβαρδισμών»
    Μα, όταν λέμε «παζάρι», εννοούμε μια διαδικασία συνομιλιών ή κουβεντολογίου, όπως πχ στην περίπτωση που κάποιος αγόρασε κάτι 10 ευρώ και θέλει να το πουλήσει 50, και κάποιος άλλος, θέλει να το αγοράσει 20. Για να γίνει παζάρι, ο καθένας στο μυαλό του έχει βάλει κάποια τιμή ( πχ 30 ο πωλητής και 25 ο αγοραστής ) που στην πολιτική τις λέμε «κόκκινες γραμμές» , και η συζήτηση γίνεται για το ποιος θα φέρει «στα νερά» του ποιόν. Εκεί λοιπόν, εμείς δεν είμαστε καθόλου καλοί. Σε σημείο που εάν είμαστε αγοραστές στην παραπάνω περίπτωση, μπορούμε να πληρώσουμε 60 κα όχι 50, επειδή είμαστε…. «large», γενναιόδωροι! Ή εάν εμείς πουλάμε, να το δώσουμε 5, με ζημία, επειδή είμαστε…. φιλότιμοι!
    Στην περίπτωση με τους γείτονες, το μόνο παζάρι που μπορεί να γίνει είναι για το όνομα. Για όλα τα άλλα, μπορούν να γίνουν κάποιες συμφωνίες, όμως ως γνωστόν, οι συμφωνίες γίνονται για να παραβιάζονται. Ενώ το όνομα, δεν μπορούν να το αλλάξουν.
    Πάμε λοιπόν στο παζάρι…. Μα, εμείς δεν έχουμε να παζαρέψουμε τίποτα. Πολύ κακώς, κάκιστα μπαίνουμε σε αυτή τη διαδικασία. Ας λέγονται όπως θέλουν, δικό τους δικαίωμα. Από την άλλη μεριά, κάθε απόφαση, έχει και συνέπειες, τις οποίες πρέπει να ξέρουν! Δεν χρειάζονται φωνές, συλλαλητήρια, κραυγές, απειλές, υποσχέσεις και όλα τα συναφή. Τους θέτεις τα δεδομένα, και ας αποφασίσουν μόνοι τους! Αυτή είναι η μοναδική πραγματικότητα που μπορεί να ισχύσει στην περίπτωσή μας.
    Κάποιοι, δυστυχώς «κρατούντες», λένε πως στο παζάρι πρέπει να είμαστε και οι δύο κερδισμένοι.   Όπως στο παραπάνω παράδειγμα, εάν γίνει πώληση στα 25 ευρώ. Ο πωλητής κερδίζει 15, και ο αγοραστής γλυτώνει 25 από την αρχική τιμή. Όμως, εδώ δεν είναι έτσι τα πράγματα…..
    Εάν αποδεχτούμε το όποιο όνομά τους , με ή χωρίς το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», κερδίζουν πολλά πράγματα. Την ένταξη στο ΝΑΤΟ ( γιατί το θέλουν, άραγε; ) την ένταξη στην ΕΕ ( αυτό πάλι γιατί το θέλουν; ) και ότι άλλο νομίζουν πως θα τους ωφελήσει. Δικές τους αποφάσεις. Εμείς όμως, τι θα κερδίσουμε και τι θα χάσουμε;
    Εάν το όνομά τους είναι «άνευ» «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ», θα κερδίσουμε πολύ λίγα πράγματα, αφού η οντότητα του κράτους τους, ακόμα και σαν πελάτες, είναι πολύ περιορισμένη. Πρακτικά λοιπόν, τίποτα!
    Εάν το όνομά τους είναι «μετα» «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ», και πάλι κερδίζουμε μηδαμινά πράγματα, όμως χάνουμε πολύ περισσότερα. Δημιουργούμε ακόμα έναν διεκδικητή στα σύνορά μας, διατρανώνουμε την πολιτική ανυπαρξία μας, πληγώνεται αφάνταστα η εθνική μας αξιοπρέπεια, με άλλα λόγια, ΕΜΕΙΣ ΧΑΝΟΥΜΕ! 
    Όλα αυτά, είναι σαν μαθηματικά Δημοτικού για αποφοίτους πρακτικού Λυκείου. Δεν έχουν δικαίωμα να μην τα καταλαβαίνουν! Ή, να κάνουν πως δεν τα καταλαβαίνουν.
    Τι να παζαρέψουμε λοιπόν; Δεν υπάρχει τίποτα! Η άποψή μου, είναι πως όλο αυτό το νταβαντούρι που γίνεται με το παζάρι, πρέπει να σταματήσει, να μην δοκιμάσει τίποτα η ποντικομαμή ο Νίμιτς και να κάτσει στα αυγά του, και οι Σκοπιανοί ας ζυγίσουν τα «σύν» και τα «πλην» της υποθέσεως. Πρέπει να αποφασίσουν μόνοι τους. Οι δε … «εταίροι» μας, να το πάρουν απόφαση, πως όταν ΛΕΜΕ, δεν ΞΕ-ΛΕΜΕ! Όχι σε τέτοια θέματα «ανακυβισθήσεις» ( κωλοτούμπες, δηλαδή… )
    Αν και πολύ φοβάμαι, πως οι αποφάσεις των δικών μας έχουν ήδη ληφθεί, αντίθετα με την θέληση του ελληνικού λαού, και αυτό θα δημιουργήσει οξύτατα προβλήματα στο μέλλον.

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Η Ελληνική Σημαία στην ΕΡΤ, υπερήφανα κυματίζει… ξεσκισμένη!



ΤΕΛΙΚΑ, ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΠΟΤΕ "ΤΡΑΒΗΧΤΗΚΕ" 
Ανδρέας Μελεζιάδης
    Εκεί που καθόμουν μια χαρά στον καναπέ , έπινα το καφεδάκι μου και κάπνιζα ένα τσιγάρο ( ναι,, καπνίζω ακόμα ) ακούω την φωνή της γυναίκας μου από το άλλο δωμάτιο να μου λέει:
    Μου αρέσει που έκανες ολόκληρη ιστορία με την σημαία του ΚΑΠΗ.
    Γιατί, βρε γυναίκα;
    Έλα να δείς την σημαία της ΕΡΤ!
    Πάω λοιπόν, και βλέπω την τηλεόραση σε ένα κανάλι από αυτά τα… «πρωϊνάδικα» να μεταδίδει αυτά που θεωρούν… «ειδήσεις», και να προβάλει βίντεο με το κτίριο της ΕΡΤ. Συγκεκριμένα, η εκπομπή αφορούσε την ελληνική συμμετοχή στην Ευροβίζιον.
    Στο βίντεο, με το κτίριο της ΕΡΤ σε πρώτο πλάνο, διέκρινα τις δύο σημαίες της ΕΡΤ, την ελληνική και της ΕΕ, να κυματίζουν περήφανες, αλλα…. σκισμένες!  Με «κρόσια» που δημιουργήθηκαν από τον αέρα.
    Και εγώ, που γκρινιάζω για μια σημαιούλα σε κάποιο ελληνικό ΚΑΠΗ, και «τα βάζω» με όποιον θεωρώ αρμόδιο…
    Καλά, εκεί στην ΕΡΤ, δεν πηγαίνει κανείς όλη μέρα; Και αυτοί που πηγαίνουν,ψάχνουν για φραγκοδίφραγκα στο έδαφος και δε γυρνάνε το κεφάλι τους προς τα πάνω, να δούν τα σύννεφα ή τα πουλιά; Και εάν το κάνουν, πώς είναι δυνατόν να μην βλέπουν το κακό και μαύρο χάλι που έχουν οι σημαίες;  Για την σημαία της ΕΕ, δεν με «κόφτει» καθόλου, γνωστές οι απόψεις μου. Για την Ελληνική Σημαία όμως, με κόφτει και με παρακόφτει.
    Προσέχω καλά το πλάνο, και βλέπω πως βασικά, δεν υπάρχει πρόβλημα πρόσβασης στους ιστούς, αφού τους βλέπω μια χαρά, με το σχοινάκι τους για την σημαία και με τα όλα τους.
    Ξανασκέφτομαι, μήπως υπάρχουν προβλήματα.
    Μήπως έχασαν το κλειδί της ταράτσας.
    Μήπως δεν ξέρουν να λύσουν τον κόμπο στο σχοινί.
    Μήπως δεν περισσεύουν λεφτά από τις… υπερπαραγωγές, για να αγοράσουν σημαία.
    Μήπως υπάρχει αρμόδιος, αλλά… λείπει σε μόνιμη άδεια.
    Μήπως είναι έτσι οι σημαίες…. «καλλιτεχνική αδεία» σαν το ασυλλήπτου εμπνεύσεως μνημείο πεσόντων της ΕΡΤ.
    Μήπως πηγαίνουν νύχτα και φεύγουν πάλι νύχτα, οπότε δεν μπορούν να τις δούν;
Και πολλά άλλα…..
    Θα μου έλεγε σίγουρα κάποιος από τους… «προοδευτικούς» κηφήνες που συνωστίζονται στους διαδρόμους και τα γραφεία: «Καλά, με ένα παλιόπανο ασχολείσαι;» Ιδεολογικό το θέμα….
    Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάνε εκεί στην ΕΡΤ, ότι είναι ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ και έχουν την υποχρέωση να ενεργούν και σαν τέτοιοι. Εκτός και εάν θεωρούν καθήκον τους την αδιαφορία για κάθε τι το μη κομματικό και το μη προσοδοφόρο για την τσέπη τους.
    Μήπως, έρχονται καθημερινά «λιθαράκια» για να χτίσουν το δικαιολογημένο «μαύρο» που είχε πέσει και άρχισαν να κλαίνε σαν τις «μωρές παρθένες»;
    Αυτό που ξέρω είναι πως εάν αυτό συνέβαινε στην Τουρκία, θα είχαν πέσει κεφάλια σίγουρα!
    Από εδώ και πέρα, τα συμπεράσματα δικά σας….
    Και επειδή μου αρέσει να είμαι δίκαιος ( κατά τη γνώμη μου φυσικά), αφήνω ένα περιθώριο να κάνω λάθος, και το βίντεο με την ΕΡΤ που προβαλλόταν, να είναι βίντεο αρχείου και όχι η σημερινή κατάσταση. Εάν συμβαίνει αυτό, τους ζητώ συγγνώμη ( μόνο για το θέμα της σημαίας). Εάν όμως όχι, έ, τότε…..